دردسرهای یواخیم لو برای انتخاب هافبک ها

 

به گزارش وبلاگ کانون هواداران بایرن مونیخ در ایران٬ برای آخرین باری که آلمان برزیل را برده باید به 18 سال قبل و زمان بازی افنبرگ و کلینزمن برمی گشتید چیزی که اکثر طرفداران جوان آلمان به یاد نمی آورند و اینکه آلمان تا به حال فقط سه بار موفق به شکست برزیل شده بود. 

البته همه این دیدار ها دوستانه و تنها دیدار رسمی آنها در جام کنفدراسیون ها و در فینال جام جهانی بوده با همه اینها طرفداران فعلی آلمان به نوعی خوش شانس هستند که شکست برزیل را به طور زنده دیده اند چون دیگر معلوم نیست چند سال بعد آلمان با برزیل بازی و موفق به شکست این تیم شود. این روز و این بازی هم در کنار بقیه تلخی و شیرینی های فوتبال آلمان در حافظه تاریخی فوتبال دوستان آلمانی ثبت شد اما شاید مهمتر از برد برزیل معرفی ستاره جدید بین المللی آلمان ماریو گوتزه بود که سال های زیادی قرار است فوتبال آلمان را تحت تأثیر قرار دهد و ما باز هم خوش شانس بودیم تا اولین گل و شروع درخشش ملی مسی آلمان را دیدیم.

لو برای اولین بار طی چند سال اخیر در یک بازی مهم با  4-1-4-1 به میدان رفت. پیش از این تنها سیستم جایگزین برای 4-2-3-1 محبوب لو استفاده از دو مهاجم و 4-4-2بود اما این تغییر سیستم تغییرات گسترده در روش بازی و انتخاب بازیکنان تیم ملی خواهد داشت. لو با عدم دعوت اوزیل و خدیرا میخواست توانایی گوتزه در نقش اوزیل را با معیار بزرگی مثل برزیل محک بزند، گوتزه با درخشش در این بازی و روند رو به رشدش به زودی به بازیکن ثابت تیم ملی تبدیل میشود اما او چطور در ترکیب جا میشود؟ توماس مولر آقای گل جام جهانی را حذف کنیم یا خلاقیت و بازی سازی کلاس جهانی اوزیل را؟ در سمت چپ لو بازیکن چپ پا را ترجیح میدهد و در وسط تجربه و اهمیت شواینی را نمیتوان حذف کرد. پس تنها گزینه خدیرا یا هر بازیکن دیگر که زوج شواینی میشود خواهد بود.

گوتزه میتواند حتی هافبک دفاعی باشد اما با توجه به هافبک های تهاجمی خوب و زیادی که در راهند لو باید به فکر استفاده از چهار هافبک به جای سه هافبک در پشت سر مهاجمش باشد. آندره شورله به سرعت دارد نزدیک به گرفتن جای پولدی میشود، بازی اش شبیه به او و دقیق تر و خلاق تر است، لوئیس هولتبی هم شب پیش از این بازی کاپیتان تیم زیر 21 سال بود و دو گل زد. مارکو رویس و حتی مارکو مارین را هم نباید فراموش کرد و از همه مهم تر گوتزه.

استفاده از یک هافبک دفاعی به جای دو آلمان را در عقب ضعیف میکند اما آلمان با دو هافبک دفاعی هم ضعیف بود ولی با یک بازی ساز بیشتر (گوتزه) در مقابل تیمی مثل برزیل حاکم میانه میدان و صاحب مالکیت توپ با اقتدار فراوان بود. باید دید آیا لو با این سیستم بازی آلمان را جذاب تر از همیشه میکند یا انتخاب سه هافبک تهاجمی تیم ملی به سر دردی بزرگ برای او تبدیل میشود.

از خط هافبک که بگذریم ترکیب خط دفاع تیم ملی هنوز مشخص نیست و با رفتن دوباره لام به چپ سؤال ها پیچیده تر میشود. اما نکته مهم بیشتر بازی کردن متس هوملس و افزایش تجربه و اعتماد به نفس اوست و برای اولین بار طی سال های اخیر یک رهبر و سازماندهی کننده خط دفاع در غالب هوملس در تیم ملی می بینیم. کریستین تراش یک بازیکن دفاعی همه کاره دیگر است که مورد علاقه لو قرار گرفته، او در هر چهار پست دفاع و حتی چهار پست هافبک بازی کرده! و وقتی با رقم 10 میلیون در بوندسلیگا معامله میشود یعنی بازیکن با ارزشی است. مزیت او نسبت به سایر مدافعین سرعت بیشتر است و در این بازی هم در چندین صحنه با تلاش و سماجت تحسین بر انگیز بر سر مالکیت توپ مبارزه میکرد که او را بازیکنی تلاشگر معرفی میکند.

انتخاب ها در خط دفاع هنوز باز است اما ما از این بازی یاد گرفتیم آلمان قادر به حفظ برتری یک گل در برابر تیم های بزرگ نیست همانطور که پیش از این بازی برده در برابر ایتالیا را هم 1-1 کرد با این حساب خط حمله و هافبک تیم باید جور خط دفاع را بکشند که ما را می رساند به نقطه پایانی بحث یعنی نوک حمله و اینکه آیا گومز یا کلوزه؟ عملکرد گومز برای تیم ملی بهتر شده اما همچنان به نظر میرسد نمی توان با او به عنوان گزینه اول خط حمله به تورنمنت های بزرگ رفت. سبک بازی او کاملاً به سیستم آلمان نمیخورد، کلوزه ظریف تر و هوشمندانه تر از گومز بازی میکند که این بیشتر به سبک بازی آلمان میخورد در حالیکه گومز شاید ورژن بهبود یافته کورانی مهاجم سابق تیم ملی باشد. او در تماس های اول با توپ خوب نیست و گاهی سنگین بازی میکند و به نظر میرسد با وجود همه پیشرفت ها هنوز یک تورنمنت دیگر را باید ذخیره کلوزه باشد.