X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

وبلاگ کانون هواداران بایرن مونیخ










آلمان؛ آنها مدعی هستند حتی اگر اینطور به نظر نرسد

یواخیم لو برغم جای نگرفتن در "معبد مربیان بزرگان" بازهم به قله می نگرد. او طی دوازده سال رهبری آلمان در پنج نیمه نهایی حضور یافته که رکوردی است دست نیافتنی. 

 

خرده گیران شمشیرشان را برابر تیم ملی آلمان را از رو بسته اند. می گویند آلمان 2018 یک تیم سیاسی است و بازتابنده "سیاست مرزهای باز" دولت آلمان، نشان دهنده سیاست های مرکل و مرکلیسم؟ پرسیده اند چرا یواخیم لو بر نام های اوزیل و گوندوگان، دو آلمانی ترک تبار، خط قرمز نکشیده؟ چرا طرفداران آلمان گوندوگان را طی دیدار با عربستان هو کرده اند؟
 می گویند بازیکنانی که درایت رهبری داشته اند رفته اند: فیلیپ لام، باستین شواینشتایگر و پر مرتساکر. رفته اند و جای شان پر نشده. می گویند تیم کنونی هافبک دفاعی در قواره شواینی پیدا نکرده و جولین ویگل بیست و دو ساله، مرد کلیدی دورتموند، نادیده گرفته شده. می گویند تیم در صورت مصدومیت اوزیل، بازیسازی برای قرار گرفتن پشت سر مهاجم نوک در اختیار ندارد. می گویند اصرار یواخیم لو بر جای دادن نوئر که فصل را دور از میادین سپری کرده توجیهی ندارد، همین طور حضور سامی خدیرای کُند در ترکیب اصلی. می گویند ترکیب کروس - خدیرا می لنگد. می گویند بازیکنان تهاجمی تیم، ورنر - اوزیل - رویس - مولر کم زهر هستند.
آنها با دو بازی آخر تدارکاتی آلمان اشاره می کنند. به نوئر که طی شکست 1-2 از اتریش نشان داد به آمادگی دست پیدا نکرده و به گوندوگان که طی پیروزی 2-1 برابر عربستان هو شده. می گویند هر دو بازی نشان داده ساز نوازنده های "ارکستر یواخیم لو" کوک نشده. می گویند تیم برابر پرسینگ زخم پذیر بوده و مقابل ضد حمله های اتریشی ها و عربستانی ها، شکننده. می گویند و می گویند... 

 

کلیشه همیشگی
 آن جمله ها را بارها پیش از آغاز دیدارهای جام جهانی و یورو شنیده ایم: "آلمان بی ستاره تیم خوبی است" و سپس واژه "ولی" را افزوده اند و شانس قهرمانی را به تیم های دیگر داده اند. بنگاه های شرط بندی چهار سال پیش هم شانس برزیل را پیش از آغاز رقابت ها بیشتر از آلمان می خواندند، ولی همان برزیل، هفت گل از آلمان در خانه اش دریافت کرد و ژرمن ها در پایان راه غول دیگر آمریکای جنوبی را هم شکست دادند.
ژرمن ها در این جام هم - مثل همیشه - بازیکن پرسر و صدایی در قواره رونالدو و مسی ندارد. ولی آلمان، آلمان است و ستاره هایی از نوع رونالدو و مسی با ارکستر آلمانی همساز نبوده اند. برای آلمان بازیکنان بی ادعایی مثل مولر، لام، کروس و کلوزه همیشه کارسازتر ظاهر شده اند. همان دسته گل هایی که بلند و پرطمطراق نیستند ولی خوش عطر و بو هستند. چنان که مسی بزرگ در فینال 2014 بی دندان ظاهر شد و گوتزه که اکنون جایی در تیم آلمان ندارد تک گل سرنوشت ساز را زد... ژرمن ها معمولا بهتر از آن چیزی که به نظر رسیده اند ظاهر شده اند. آنها "تیم تورنمنت ها" هستند و فقط در جام جهانی 1938 در صف شانزده تیم قرار نگرفته اند، فقط در جام جهانی 1962، 1978 و 1994 یکی از هشت تیم نهایی نبوده اند. بله آلمان، آلمان است.  


همان ژرمن ها
 لغزش در دیدارهای دوستانه معیار مناسبی برای قضاوت نیست، چنان که اسپانیا طی سال های 12-2010 طی دو دیدار دوستانه 0-4 برابر پرتغال و 1-4 مقابل آرژانتین شکست خورد، ولی یورو 2012 را فتح کرد. ژرمن ها برای دفاع از عنوان قهرمانی شان راهی روسیه شده اند. آلمان ترکیبی از تجربه و جوانی است و یواخیم لو آن قدر بازیکنان خوش قریحه داشته که لروی سانه را کنار بگذارد و در جبهه چپ به مارکوس ریوس و جولین دراکسلر روی آورد. آلمان انعطاف تاکتیکی فراوانی دارد. آنها اکثر دیدارهای مقدماتی را با سیستم 1-3-2-4 سپری کرده اند، ولی برابر سان مارینو، جمهوری چک و آذربایجان با دفاع سه نفره بازی کرده و پیروز شده اند. در حقیقت پلان ب یواخیم لو در روسیه را بازی سه دفاعه در سیستم 2-5-3 قلمداد کرده اند، با کیمیچ - هاملز - گینتر در دفاع و حضور دراکسلر و برانت در دو گوش.
ترکیب اصلی آلمان با نوئر یا تراشتگن درون دروازه آغاز می شود. دفاع تیم همان دفاع بایرن مونیخ است. زوج آبدیده بواتنگ - هاملز در قلب دفاع قرار گرفته اند و کیمیچ بیست و سه ساله در دفاع راست می خواهد جای خالی شده فیلیپ لام را پر کند. کیمیچ در همه دیدارهای مقدماتی بازی کرده و ده پاس گل ارسال کرده و دروازه نروژ و ایرلند شمالی را هم گشوده. یوناس هکتور در دفاع چپ یکی از آن بازیکنان "مدل یواخیم لو" است، خوش قریحه و بی ادعا. کروس و خدیرا برابر مدافعان بازی خواهند کرد و رویس و مولر از دو گوش نفوذ به جلو خواهند تاخت و اوزیل پشت سر تیمو ورنر قرار خواهد گرفت. ورنر مهاجم جوان لایپزیگ، همان استاد تک به تک ها با همان خونسردی ذاتی که می خواهد حلقه مفقوده آلمان را پر کند. 

یواخیم لو برغم جای نگرفتن در "معبد مربیان بزرگان" بازهم به قله می نگرد. او طی دوازده سال رهبری آلمان در پنج نیمه نهایی حضور یافته که رکوردی است دست نیافتنی. قهرمان شدن آلمان کسی را حیرت زده نخواهد کرد، آنها برنده ذاتی جام ها هستند و سقوط شان با هر قصه ای میخکوب کننده خواهد بود.

 

حمیدرضا صدر

 

منبع

دیدگاه های این نوشته : 2
سه‌شنبه 22 خرداد 1397 , ساعت : 11:17
شما خفه لطفا
امتیاز: 6 35
چهارشنبه 23 خرداد 1397 , ساعت : 13:46
دکتر صدر؛ همیشه حرفاش منطقی و معقول بوده،این بار هگ خیلی خوب مانشافت رو تحلیل کرده
امتیاز: 5 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
[حذف مشخصات]
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد